Kadhajalakam is a window to the world of fictional writings by a collective of bloggers, they are inspired by the alphabets, life and emotions.

വിഭ്രാന്തിയുടെ മുഖാമുഖം

വിഭ്രാന്തിയുടെ മുഖാമുഖം

ഒരു  പ്രമുഖ ചാനൽ ഈയിടക്ക് പ്രക്ഷേപണം ചെയ്ത ഒരു പരിപാടിയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് കൂടുതൽ അറിയാൻ ശ്രമിക്കാം. ബുൾഗാൻ താടിയും, കട്ടിമീശയുമൊക്കെയായി ചതുരമുഖമുള്ള ഒരു സുന്ദരനായിരുന്നു പരിപാടിയുടെ അവതാരകൻ. യുവത്വത്തിന്റെ ഊർജ്ജത്തിലും, ആവേശത്തിലും കൈകൾ ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു മാധ്യമ ജീവിയുടെ തന്ത്രങ്ങളോടെയും, ഭാഷാനൈപുണ്യത്തോടെയും  അയാൾ സ്ക്രീനിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ബ്രോഡ്കാസ്റ്റിംഗ് ലോകത്തെ ബുസിനസ്സ് സ്ട്രാറ്റജികൾക്കനുസൃതമായി, അയാൾ ഒരു യാന്ത്രിക പുഞ്ചിരിയും,  കുറച്ചു ലോകവിവരവും കരസ്ഥമാക്കിയിരുന്നു. 

" ഗുഡ് ഈവനിംഗ് ആൾ. വാദിയും പ്രതിയും പരിപാടിയിലേക്ക് വീണ്ടും സ്വാഗതം"  അയാൾ പറഞ്ഞു. 

 "ഗുജറാത്ത് കലാപത്തിന്റെ പൊരുളുകളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്, കുത്തബ്ബുദ്ദീൻ അൻസാരിയേയും, അശോക് മോച്ചിയേയും ഒരേ സമയം പ്രേക്ഷകർക്ക് മുന്നിലെത്തിച്ചതിലൂടെ ആഗോള ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയ ഈ പ്രോഗ്രാം അതിന്റെ ജൈത്രയാത്ര തുടരുകയാണ്. കൃത്യം ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം, പ്രബുദ്ധകേരളം ഉറ്റുനോക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന, ഒരു പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ എപ്പിസോഡിൽ ചർച്ചചെയ്യപ്പെട്ടതിനേക്കാളും കാര്യമാത്രപ്രസക്തിയുള്ള ഒരു വിഷയവുമായി ഇതാ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും വരുന്നു.

പതിന്നാല് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്,  മാധ്യമലോകത്തെ പിടിച്ചുകുലുക്കിക്കൊണ്ട്, കേരളക്കരയാകെ കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ച ശ്രീചിത്രപുരം പീഡനക്കേസിലെ ഇരയേയും പ്രതിയേയും ,പ്രേക്ഷകർക്കായി, ഒരു ക്യാമറക്കുമുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു . രണ്ട് പേർക്കും വാദിയും പ്രതിയും പരിപാടിയിലേക്ക് ഹൃദ്യമായ സ്വാഗതം"

മുടി പറ്റെവെട്ടി, താടി ട്രിം ചെയ്ത മെലിഞ്ഞ ഒരു പുരുഷനും, സാരി ധരിച്ച  ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയും കൈകൂപ്പി. പുരുഷന് അല്പം പ്രായം തോന്നിച്ചിരുന്നു. സ്ത്രീ മുപ്പതുകളുടെ ആദ്യ പകുതിയിലാവണം. 

" അപ്പോൾ നമുക്ക് കൂടുതൽ ഫോർമാലിറ്റീസൊന്നുമില്ലാതെ പരിപാടിയിലേക്ക് കടക്കാമെന്നു തോന്നുന്നു" അവതാരകൻ പറഞ്ഞു.

" പതിവുപോലെ ആദ്യമൊരു കുസൃതി ചോദ്യമായിട്ടാവാം തുടക്കം. ഏഴുവർഷത്തെ ജയിൽ ശിക്ഷയാണ് ലഭിച്ചതെങ്കിലും, നടപടി ക്രമങ്ങളുടെ കാലതാമസം കാരണം ഒൻപത് വർഷവും, ഒരു മാസവും പതിനാറ് ദിവസവും ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞു എന്നാണല്ലോ താങ്കൾ പറഞ്ഞത്. ഇക്കാലത്തെപ്പോഴെങ്കിലും, കിടന്ന ജയിലിൽ അഴികളെത്രയുണ്ടെന്ന് എണ്ണിനോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? 

പ്രതി :--- ( പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) ഇല്ല. 

അവതാരകൻ:---- അല്ല അഴിയെണ്ണുക എന്നൊരു ചോല്ലുതന്നെയുണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ് കേട്ടോ. 

പ്രതി:---- അറിയാം. വിചാരണതടവുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ ഉൾപ്പടെ നാലു ജയിലുകളിൽ ഞാൻ കഴിഞ്ഞു. അഴി എണ്ണി നോക്കിയിട്ടില്ല.( പുഞ്ചിരിക്കുന്നു) ഒരു പക്ഷെ എപ്പോഴും നോക്കികൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ എണ്ണം കൃത്യമായി മനസ്സിൽ ഉറച്ചെന്ന് വരാം. പത്തിലധികമുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. പക്ഷെ മൂന്നാമത്തെ ജയിലിനരികിലെ മതിലിനപ്പുറത്തായി തെങ്ങുകൾ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ എണ്ണിനോക്കുമായിരുന്നു. അവ ഓരോന്നിനേയും സസൂക്ഷ്മം പരിശോധിക്കും. ചിലപ്പോഴൊക്കെ കുട്ടികൾ പറത്തുന്ന പട്ടം തെങ്ങുകളുടെ ഉയരത്തിൽ പറക്കുന്നതും ഞാൻ നോക്കിയിരിക്കുമായിരുന്നു. 

അവതാരകൻ:---- ഇത്രയും വർഷത്തെ ജയിൽ വാസം ജീവിതത്തിൽ അനുഭവങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു കാണുമല്ലോ.

പ്രതി:---  ഉവ്വ്. കുറേ അനുഭവങ്ങൾ തന്നു. അതിലേറെ, ജീവിതത്തിൽ ലഭിക്കേണ്ട അനുഭവങ്ങളെ എടുത്തു കളഞ്ഞു. 

അവതാരകൻ:----  സംഭവത്തിന് ശേഷം താങ്കൾ കോടതിയിൽ കുറ്റം ഏറ്റുപറഞ്ഞല്ലോ. ചെയ്ത കുറ്റത്തെ പറ്റി വിചാരിച്ച് എപ്പോഴെങ്കിലും പശ്ചാത്തപിച്ചിട്ടുണ്ടോ? 

പ്രതി:----   കുറ്റം ഏറ്റു പറഞ്ഞിരുന്നു. മാപ്പുപറയാനും ആഗ്രഹിച്ചു. പലവട്ടം. ജയിലിലെ ആദ്യവർഷങ്ങളിൽ, ആ  സംഭവം മനസ്സിൽ മായാതെ നിന്നു. പോലീസ് നടപടികളും മറ്റും. പിന്നെ ഞാൻ ഓർക്കാനാഗ്രഹിക്കാത്ത ഒന്നായി മാറിയത്. പശ്ചാത്താപമെന്ന നിലയ്ക്ക് എന്നെ വേട്ടയാടിയതായി ഓർക്കുന്നില്ല.

അവതാരകൻ:--- അപ്പോൾ കുറ്റബോധം തോന്നുന്നില്ലേ? കുറ്റം ചെയ്തതായി ഇപ്പോഴും അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ?

പ്രതി:---- ( പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്)  അതുകൊണ്ടാണല്ലോ എന്നെ ശിക്ഷിച്ചത്. ലിഖിതനിയമങ്ങൾ വച്ച് ഞാൻ കുറ്റം ചെയ്തു. പ്രകൃത്യാലും കുറ്റം ചെയ്തുവോ എന്ന് ആത്മപരിശോധന ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോഴുമിരിക്കുന്നു.  ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അപമാനപ്പെടുത്തിയതിലും സ്വത്വത്തിൽ കടന്നു കയറിയതിലും മാപ്പു ചോദിക്കുക എന്നത് ആവശ്യമായിരുന്നു. 

ജോർജ്ജ് ക്ലൂനിയുടെ ഐഡസ് ഓഫ്  മാർച്ചിൽ, അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിക്കുന്ന അദ്ദേഹം, ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങാനുള്ള സമ്മതത്തോടെ താൻ കുറ്റം ചെയ്യാൻ മുതിരുമെന്ന് ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ പറയുന്നുണ്ടല്ലോ. 

അവതാരകൻ:---- താങ്കൾ സ്വയം ന്യായീകരിക്കുകയാണോ? 

പ്രതി:----  ( പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) ഒരിക്കലുമില്ല. കുറ്റം ഏറ്റുപറഞ്ഞ് ശിക്ഷ വാങ്ങാതിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ പശ്ചാത്തപിക്കുമായിരുന്നു എന്നാണുദ്ദേശിച്ചത്. 

അവതാരകൻ:----  സിംഹം, പുലി എന്നീ മൃഗങ്ങൾ ഇണയെ പ്രാപിക്കുന്നതുപോലെ വീണ്ടുവിചാരവും ക്രമവുമൊന്നുമില്ലാതെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രാപിക്കാമെന്ന് കരുതിയോ? ( ചിരിക്കുന്നു) . ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രാപിക്കണമെങ്കിൽ മതം, ജാതി, സാമ്പത്തികം, കുടുംബമഹിമ തുടങ്ങിയ കടമ്പകൾ കടക്കണമെന്നറിഞ്ഞിരുന്നില്ലേ? 

പ്രതി:---- ( പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) ശരിയാണ്. എന്തുകൊണ്ടോ അന്നിതൊന്നും തോന്നിയില്ല. എനിക്ക് ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. മനുഷ്യൻ സ്വതന്ത്രനാണെങ്കിലും അവന്റെ ജീവിതനൗക, സമൂഹത്തിന്റെ തരം തിരിവുകൾ കൊണ്ട് ഋജുവായി പോകേണ്ടതാകുന്നുവെന്നും സ്നേഹവും വികാരങ്ങളും നിയമങ്ങൾക്ക് വിധേയമാണെന്നുമൊക്കെ പിന്നെയാണറിഞ്ഞത്. പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ. 

അവതാരകൻ:---- ഇനി രേണുവിനോട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയാം. രേണു എന്തു പറയുന്നു? ഇങ്ങനെയൊരു പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കുമെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നോ?

സ്ത്രീ:---- ഇല്ല( ചിരിക്കുന്നു)

അവതാരകൻ:---ഇപ്പോൾ എന്തു തോന്നുന്നു?

സ്ത്രീ:---  വളരെ ആകസ്മികമായി തോന്നുന്നു.

അവതാരകൻ:-----   ആ സംഭവത്തിലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോഴുണ്ടായ മാനസികാവസ്ഥയെന്തായിരുന്നു? 

സ്ത്രീ:---- തീർച്ചയായും ഞാനാകെ പതറിയിരുന്നു. വല്ലാത്തൊരു ഭീതി. കണ്ണൊക്കെ കരഞ്ഞുകലങ്ങി. മാമൻ ആ കാഴ്ച കണ്ടുകൊണ്ട് വന്നതോടെ ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ട് അകത്തേക്കോടി. എന്റെ ഉടുപ്പു കീറിയിരുന്നു. മുറിക്കകത്തു നിന്ന് മാമൻ അദ്ദേഹത്തെ അടിക്കുന്നതായും, ആളുകൾ ഓടിക്കൂടുന്നതായും എനിക്ക് മനസ്സിലായി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് പോലീസും എത്തി. എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് അടിച്ചു എന്നു തോന്നുന്നു. 

അവതാരകൻ:----  ഈ വ്യക്തിയെ സംഭവത്തിന് മുൻപ് അറിയാമായിരുന്നോ? അതിനിടയിൽ ഒന്നു ചോദിച്ചോട്ടെ. താങ്കളുടെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ച ഒരു വ്യക്തിയെ 'അദ്ദേഹം' എന്ന് വിളിക്കുന്നതിലെ ലോജിക് എന്താണെന്ന് പറയാമോ?( പുഞ്ചിരിക്കുന്നു) 

സ്ത്രീ:--- (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) കാലം കടന്നുപോയില്ലേ.  സത്യത്തിൽ അന്നത്തെ സംഭവം മറക്കേണ്ടതല്ല. മറക്കുകയുമില്ല. പക്ഷെ എന്തോ ഇക്കാലത്തിനിടയിൽ ജീവിതം വേറെന്തൊക്കെയോ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു. സംഭവത്തിന് മുൻപ് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിട്ടുള്ളതായി ഓർക്കുന്നില്ല. 

അവതാരകൻ:----   താങ്കൾ  രേണുവിനെ അതിന് മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?

പ്രതി:---  ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ.   വേറൊന്നും അറിയാമായിരുന്നില്ല.( പുഞ്ചിരിക്കുന്നു) വിചാരണ കാത്തു കിടക്കുമ്പോൾ, പെൺകുട്ടി ഒന്നാംവർഷ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുകയാണെന്നും അച്ഛൻ ബാങ്ക് മാനേജരാണെന്നും അറിഞ്ഞു. 

അവതാരകൻ:---  വിചാരണസമയത്തെ അനുഭവങ്ങളെപ്പറ്റി പറയാമോ? 

സ്ത്രീ:---സംഭവം നടക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് പതിനെട്ട് തികഞ്ഞിരുന്നതെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. കോടതിയിലെ കാര്യങ്ങളെകുറിച്ചും നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുമൊന്നും എനിക്കറിയാമായിരുന്നില്ല. എല്ലാം അച്ഛനും ബന്ധുക്കളും കൂടിയായിരുന്നു കൈകാര്യം ചെയ്തത്. പബ്ലിക് പ്രോസിക്യൂട്ടർ കോടതിയിൽ പറയാൻ എന്നെ ചിലത് പറഞ്ഞ് പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. എനിക്ക് പ്രായപൂർത്തിയായിരുന്നില്ലെന്നും, ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്നുമൊക്കെയുള്ള രേഖകൾ അച്ഛൻ ഡോക്ടർമാരിൽ നിന്നും മറ്റും നേടി. അന്നതിന്റെ സീരിയസിനസ്സ് ഒന്നുംഎനിക്കറിയാമായിരുന്നില്ല. പിൽക്കാലത്ത് അതിനെക്കുറിച്ചോർത്ത്  ചിലപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സ് വിഷമിച്ചിട്ടുണ്ട്. സത്യത്തിൽ അന്ന് ഞാൻ മുറ്റത്ത് ചെടികൾക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹം വന്നെന്നെ കടന്നുപിടിച്ചത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും

വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു മാര്യേജ് ഫംക്ഷന് പോയിരിക്കുകയായിരിന്നു. അദ്ദേഹം അതറിഞ്ഞിരുന്നോ എന്നറിയില്ല. ഞാൻ കൈ വെട്ടിച്ച് വരാന്തയിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയെങ്കിലും പിൻതുടർന്ന് വന്ന് അദ്ദേഹം എന്റെ ഉടുപ്പു വലിച്ചുകീറി. ഞാൻ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. എന്നെ സോഫയിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും പിന്നെ നെറ്റിയിലും മാറിലും വയറിലും ഉമ്മ വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. എന്റെ കൈകൾ ഇരു വശത്തേക്കും ചേർത്തു പിടിക്കുന്നതിനിടയിൽ, എന്തോ ആവശ്യത്തിനായി ഏണി എടുക്കാൻ വന്ന മാമൻ അതു കാണുകയായിരുന്നു. കോടതിയിൽ അങ്ങനെ പറയരുതെന്നും വക്കീൽ എഴുതി തരുന്നത് പഠിക്കണമെന്നും അച്ഛൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഇങ്ങനെയൊരവസരത്തിൽ ഇത് പറയരുതാത്തതാണ്. ഭാവിയിൽ, ഒരവസരം കിട്ടിയിട്ടും ഒന്നും തുറന്നു പറഞ്ഞില്ല എന്ന തോന്നൽ അലട്ടാതിരിക്കാനാണ് ഇപ്പോൾ പറയുന്നത്. 

അവതാരകൻ:---- സംഭവം നടക്കുന്ന സമയത്ത് പ്രതിയോട് കടുത്ത വെറുപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കുമല്ലോ. ഇപ്പോഴും മനസ്സിൽ ദേഷ്യവും അമർഷവുമുണ്ടോ?

സ്ത്രീ:--- (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്)  സത്യത്തിൽ ഇന്നെനിക്ക് വെറുപ്പ് തോന്നുന്നില്ല. അന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ സ്ത്രീ സർവ്വംസഹയാണ്. എന്നോട് അദ്ദേഹം പല തവണ മാപ്പ് ചോദിച്ചു. ഒരിക്കലെങ്കിലും എനിക്കത് തിരിച്ചു പറയണമല്ലോ. തന്നെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ച  വ്യക്തിക്ക് ജോൺ പോൾ മാർപ്പാപ്പ മാപ്പു നൽകിയില്ലേ. പിന്നെയാണോ കേവലം ഒരു സ്ത്രീയായ ഞാൻ.

അവതാരകൻ:---  താങ്കൾ നശിപ്പിച്ച ഒരു ജീവിതത്തിനുടമ താങ്കൾക്ക് മാപ്പ് നൽകുന്നു. സന്തോഷം തോന്നുന്നില്ലേ?

പ്രതി:--- തീർച്ചയായും.  രേണുവിൽ നിന്ന് ഞാനത് അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.  ഇതിനോടകം തന്നെ മാപ്പ് നൽകുകയും ചെയ്തു.  ജയിൽ ജീവിതത്തിന്റെ ഏഴാം വർഷം അവർ എന്നെ ജയിലിൽ സന്ദർശിച്ചു. വളരെ നന്ദിയുണ്ട്( കൈ കൂപ്പുന്നു) 

അവതാരകൻ:--- അതേയോ.. ദാറ്റ്സ് ന്യൂസ്. പോലീസ് ഭാഷ്യമനുസരിച്ച് താങ്കൾക്ക് അത്തരത്തിലൊരു ക്രിമിനൽ പശ്ചാത്തലമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. മാത്രമല്ല സ്കൂളിലും കോളേജിലും ബ്രില്യന്റ് സ്റ്റുഡന്റുമായിരുന്നു. വളരെ ശാന്തനായ ഒരു കുട്ടി എന്നാണ്, ഞങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ടർമാർക്ക് അന്ന്, അയൽക്കാരിൽ നിന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. എന്നിട്ടും താങ്കളെന്തിനാണ് ഒരു കുട്ടിയുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്? എന്തായിരുന്നു അങ്ങനെയൊരു കൃത്യത്തിലേക്ക് താങ്കളെ നയിച്ചത്?

പ്രതി:--- കൃത്യമായി അറിയില്ല. ഒരു പക്ഷെ അപകർഷതാബോധമാകാം. എന്റെ അച്ഛൻ സെക്രട്ടറിയേറ്റിൽ പ്യൂണായിരുന്നു. വലിയ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു ചേട്ടനുണ്ട്. എങ്കിലും രക്ഷിതാക്കൾ ഞങ്ങളെ കഴിയാവണ്ണം ഭംഗിയായി നോക്കി.സംഭവകാലത്ത് ഞാൻ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് ഒരു ജോലിക്ക് ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.  കുട്ടിക്കാലത്തും കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോഴുമൊക്കെ ഞാനൊരു അന്തർമുഖനായിരുന്നു. കൂട്ടുകെട്ടുകൾ നന്നെ കുറവ്. അമ്മയായിരുന്നു എന്റെ ലോകം. അമ്മ പറഞ്ഞു തന്ന കഥകൾ കേട്ടാണ് ഞാൻ വളർന്നത്. കുട്ടിക്കാലത്ത്, രാവിലെ ഉറക്കമെണീറ്റ് വരുമ്പോൾ 'ശംഭു' എന്ന് വിളിച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ തരും അമ്മ. അതോർത്ത്, ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാലത്ത് പലപ്പോഴും ഞാൻ കരഞ്ഞു. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രഭാതങ്ങളിൽ. അന്തർമുഖത്വം കാരണം കോളേജിലും പെൺകുട്ടികളുമായി എനിക്ക് അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മറ്റുള്ളവർ അവരുമായി സല്ലപിക്കുകയും, ഇടനാഴികളിൽ വച്ച് പരസ്പരം ചുംബിക്കുകയും കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത നിരാശ തോന്നിയിരുന്നു. ഇതൊക്കെയാവാം കാരണം.  രേണുവിനെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് വച്ച്, മുന്നിലെ റോഡ് വഴി നടന്നു പോകുമ്പോൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അന്ന് ആ കുട്ടി വീട്ടിൽ തനിച്ചായിരുന്നു എന്ന ഊഹമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കടുത്ത നിരാശകാരണം  ആ ദിവസങ്ങളിൽ മനസ്സാകെ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു എന്ന് ഓർക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഒന്നും കരുതിക്കൂട്ടിയായിരുന്നില്ല. 

അവതാരകൻ:---- അന്ന്  രേണുവിനോട് പ്രണയം  തോന്നിയിരുന്നോ?( ചിരിക്കുന്നു)

പ്രതി:--- ( പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു. ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാലത്ത് ഒരിക്കലോർത്തു, കുട്ടിയെ കടന്നു പിടിക്കുന്നതിന് പകരം അമ്മയുമായി വന്ന് വീട്ടുകാരുമായി ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കിലോ എന്ന്. പിന്നെയോർത്തു ചോദിക്കാനും തരമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന്. ഏത് സമുദായമെന്നൊന്നുമറിയാതെ.. പിന്നെ സാമ്പത്തികവും. അതിനുള്ള ബോധമൊന്നും പക്ഷെ അന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാനൊരു അന്തർമുഖനായിരുന്നല്ലോ. നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ നമ്മുടെ സ്നേഹത്തേയും വികാരങ്ങളേയുമെല്ലാം സമൂഹം തരം തിരിച്ചു നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. 

അവതാരകൻ:-- അമ്മയായിരുന്നു ലോകം എന്നു പറഞ്ഞല്ലോ.  സംഭവശേഷം അമ്മയുടെ പ്രതികരണമെന്തായിരുന്നു?

പ്രതി:--- അമ്മ വളരെ വിഷമിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. സംഭവസ്ഥലത്ത് നിന്ന് എന്നെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. രാത്രി വൈകി അച്ഛനും അമ്മയും  കാണാൻ വന്നു. അമ്മ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് ചുക്കുകാപ്പി വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നതിനാൽ ഫ്ലാസ്കിൽ കുറച്ച് കാപ്പിയുമായിട്ടാണ് അമ്മ വന്നത്. ആദ്യമൊന്നും എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ പോലീസ്കാർ അവരെ അനുവദിച്ചില്ല. ഏറെ പ്രാവശ്യം കേണപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, നാലു മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം രണ്ട് മിനിട്ട് സംസാരിക്കാനനുവദിച്ചു. 'എന്തെടാ എന്തുണ്ടായി?' എന്ന് അച്ഛൻ ചോദിച്ചു. ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ഉടുപ്പ് വലിച്ചുകീറി ഉപദ്രവിച്ചു എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. പോലീസ്കാർ അച്ഛനുമമ്മയേയും ഒരുപാട് അധിക്ഷേപിച്ചു. അമ്മയ്ക്ക് കരൾ രോഗമുണ്ടായിരുന്നു. വിധി പറയുന്ന ദിവസം അമ്മ വന്നിരുന്നില്ല. ഒന്നുരണ്ടു തവണ ജയിലിൽ വന്നിരുന്നു. ആരോഗ്യപ്രശ്നം കാരണം പിന്നെ അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല. കത്തെഴുതുമായിരുന്നു. ചുക്കുകാപ്പി കിട്ടാറുണ്ടോ എന്ന് എല്ല കത്തിലും അമ്മ ചോദിക്കുമായിരുന്നു. കഴിക്കുന്ന ആഹാരത്തിനെക്കുറിച്ചും ആരോഗ്യത്തെകുറിച്ചും അമ്മ ചോദിച്ചു. ഹരിനാമകീർത്തനത്തിലെ വരികളും എഴുതി അയക്കുമായിരുന്നു ചൊല്ലാനായി. കുറേക്കാലം കത്തുമുടങ്ങി.  അച്ഛൻ വന്നു കണ്ടു. അമ്മയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി മോശമാണെന്നറിഞ്ഞു. അവസാന കത്തിന് ശേഷം രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് പരോൾ കിട്ടി. അമ്മയെ കാണാനായി ഞാൻ വീട്ടിലേക്കോടി. അമ്മയുടേയും അച്ഛന്റെയും ചുടലത്തെങ്ങുകൾ വളർന്നിരുന്നു. അമ്മയുടെ മരണ ശേഷം ഒരു മാസത്തിന് ശേഷം, ഹൃദയസ്തംഭനം കാരണം അച്ഛനും മരിച്ചു. ഡയബറ്റിക് പേഷ്യന്റായിരുന്നു അച്ഛൻ. മരണ വിവരം മനഃപൂർവ്വം ചേട്ടൻ മറച്ചു വച്ചു. 

വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ചേട്ടനും ചേട്ടത്തിയും വലിയ അടുപ്പമൊന്നും കാട്ടിയില്ല. അവിടെ താമസിക്കുന്നതിനോടും യോജിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്ന് വൈകുന്നേരം ഞാൻ ജയിലിലേക്ക്  മടങ്ങിപ്പോയി. 

അവതാരകൻ:--- വിചാരണത്തടവുകാരനായിരുന്നപ്പോഴും ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചിരുന്നപ്പോഴുമുണ്ടായ തിക്താനുഭവങ്ങളെ കുറിച്ച് പറയാമോ?

പ്രതി:-- പോലീസുകാർ എന്നെ ഒരുപാട് ഉപദ്രവിച്ചു. കുറേ പേപ്പറുകളിൽ ഒപ്പിടുവിച്ചു. കുറ്റപത്രമൊന്നും ഞാൻ വായിച്ചില്ല. ഒരഭിഭാഷകനെ ഏർപ്പാടാക്കി തരുമോ എന്നൊന്നും ചോദിക്കാൻ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. അച്ഛൻ കുറച്ചൊക്കെ ശ്രമിച്ചു. ഒന്നും നടന്നില്ല. ബന്ധുക്കൾക്ക് താൽപര്യവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പോലീസ് ഒരുപാട് അപമാനിച്ചു. സേവ്യർ എന്നൊരു പോലീസ്കാരൻ എന്റെ വൃഷണങ്ങളിലും മുതുകത്തും കമ്പിപ്പാര കൊണ്ടടിച്ചു. കുറേ നേരം ഞാൻ ബോധരഹിതനായിരുന്നു. എണീറ്റപ്പോൾ ' നിന്റെ തള്ളയേയും നീ പ്രാപിക്കുമോടാ ' എന്നു പറഞ്ഞ് അധിക്ഷേപിച്ചു. അതിനുശേഷമാണ് എന്റെ പുരുഷത്വം എന്നന്നേക്കുമായി നിലച്ചുപോയി എന്നെനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്.  അതിൽപ്പിന്നെ ഇന്നുവരെ ഒരു സ്ത്രീയോടും എനിക്ക് വികാരം തോന്നിയിട്ടില്ല. രാത്രി അമ്മ കാണാൻ വന്നപ്പോൾ ആ പോലീസ്കാരൻ  ' വളർത്തുദോഷം വന്നാൽ മോൻ തള്ളയ്ക്ക് പുറത്തും കയറും. ആരിലുണ്ടായതാണിത്?'  എന്ന് ചോദിച്ച് അമ്മയേയും അപമാനിച്ചു . ഏറെക്കാലം, അദ്ദേഹം എന്നെക്കാണുമ്പോഴൊക്കെ ' തളളയെ പിടിക്കാൻ പോണില്ലേടാ?' എന്നു ചോദിച്ച് പരിഹസിച്ചിരുന്നു. അവസാന വർഷങ്ങളിൽ ആ പോലീസ്കാരനെ കാണാതായി. എന്തോ കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ആത്മഹത്യ ചെയ്തു എന്ന് ആരോ എന്നോട് പറഞ്ഞു. വിചാരണ നടക്കുന്ന സമയത്ത് തന്നെ ഞാനൊരു വിഷാദരോഗിയായി മാറിയിരുന്നു. പോലീസ്കാർ ഏൽപ്പിച്ച ദേഹോപദ്രവം കാരണം ഇപ്പോഴും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. മരുന്നുകളുമുണ്ട്. 

അവതാരകൻ:---- രേണുവിലേക്ക് മടങ്ങിവരാം. സംഭവത്തിന് ശേഷമുള്ള ജീവിതം  ഒന്നു  പങ്കുവയ്ക്കാമോ? 

സ്ത്രീ:--- ആ നാളുകളിൽ വല്ലാത്ത ആശങ്കയും ആധിയുമുണ്ടായിരുന്നു. പോലീസുകാരുടേയും മാധ്യമങ്ങളുടേയും സാന്നിധ്യം, തുടരെത്തുടരെയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ എന്നിവ. വിചാരണ കഴിഞ്ഞ് വിധിക്ക് ശേഷം കാര്യങ്ങൾ മെല്ലെ പൂർവ്വ സ്ഥിതിയിലായി. അച്ഛന്റേയും അമ്മയുടേയും ആകുലതകാരണം ഏറെ താമസിയാതെ തന്നെ ചേച്ചി വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് കാനഡയിലേക്ക് പോയി. ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ ഉടനെ ഞാനും വിവാഹിതയായി. ആദ്യം ദുബായിയിൽ ആയിരുന്നു.  മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം  ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. 

അവതാരകൻ:--- താങ്കൾ ഇപ്പോൾ വിവാഹ മോചിതയാണല്ലോ. ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിന്റെ പരാജയത്തിനു കാരണം പൂർവ്വ സംഭവമോ, അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കമോ എന്തെങ്കിലും ആയിരുന്നോ? അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ?

സ്ത്രീ:--- ഇല്ല. തോന്നിയിട്ടില്ല. അതെന്റെ തീരുമാനമായിരുന്നു. 

അവതാരകൻ:---   താങ്കൾ കുടുംബകോടതിയിൽ സമർപ്പിച്ച അഫിഡവിറ്റിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാൻ സാധിച്ചത്, ഭർത്താവ് വികൃതരതി ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആളായിരുന്നുവെന്നും-- ഐ മീൻ ബിസാർ സെക്സ്- ലൈംഗീക ഉപദ്രവങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നും ഒരുപാട് സഹിച്ചിരുന്നുവെന്നുമാണ്. അതിനെപ്പറ്റി എന്തുപറയുന്നു? 

സ്ത്രീ:--- ( ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) ഏറെക്കുറേ. പക്ഷെ ഇതൊക്കെ നിങ്ങളുടെ ചാനലിന് എങ്ങനെ കിട്ടി എന്ന് അത്ഭുതപ്പെടുകയാണ്. ആ വിവാഹബന്ധം തെറ്റായ ഒരു തീരുമാനമായിരുന്നു. 

അയാൾ മദ്യപാനിയും ദേഹോപദ്രവം നടത്തുന്നയാളുമായിരുന്നു. പിന്നെ പണമോഹിയും. കൂടുതൽ പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. മാധ്യമങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സ്വകാര്യ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കടന്നുകയറുകയും പിന്നെ വിചാരണ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമല്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം( ചിരിക്കുന്നു) 

അവതാരകൻ:--- മാധ്യമങ്ങൾ താങ്കളുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെയുള്ള നിരവധി കാര്യങ്ങളെ പുറത്തു കൊണ്ട് വന്നിട്ടില്ലേ?

സ്ത്രീ:--- ഇല്ലാ എന്നു പറയുന്നില്ല. എന്നാലും രണ്ട് കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമത് നിസ്സാരകാര്യങ്ങൾ മുതൽ ക്രൂരമായ പീഡനസംഭവങ്ങൾ വരെ, ചാനലുകളുടെ വാർത്താ മത്സരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി വളച്ചൊടിക്കൽ. പിന്നെ പുതിയൊരു സ്റ്റോറി കിട്ടുമ്പോൾ പഴയതിനോടുള്ള തണുപ്പൻ സമീപനം. ഈവെൻ നിർഭയയുടെ കുടുംബത്തിന് പോലും മാധ്യമവൃത്തങ്ങളിൽ നിന്ന് ഏറെ സഹിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടാകണം.

അവതാരകൻ:--- നിർഭയാ കേസിൽ ഞങ്ങൾ ക്രിയാത്മകമായിത്തന്നെ ഇടപെട്ടു. അത് ഫലം കണ്ടു എന്നാണെന്റെ പക്ഷം. ഇതിനെക്കുറിച്ച് താങ്കൾക്കന്താണ് പറയാനുള്ളത്? വിശാഖ്. മാധ്യമവിചാരണ എന്നു പറയുന്നത് താങ്കൾക്കും നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടോ? 

പ്രതി:--- സംഭവസമയത്ത് അവരെന്റെ കുറേ ഫോട്ടോകളെടുത്തു. വിചാരണ സമയത്ത് കോടതി പരിസരത്ത് വച്ചും വിധി വന്ന ദിവസവും. അല്ലാതെ എന്നോടൊന്നും ചോദിച്ചിരുന്നില്ല. മാധ്യമങ്ങളിൽ വന്ന വാർത്ത അച്ഛനേയും അമ്മയേയും ഒറ്റപ്പെടുത്തിയെന്ന് കത്തുകളിൽ നിന്നറിഞ്ഞു. അയൽപക്കക്കാരും ബന്ധുക്കളും. സത്യത്തിൽ മൂന്ന് വിചാരണകളുണ്ട്. ജുഡീഷ്യറിയുടെ വിചാരണ, മാധ്യമവിചാരണ പിന്നെ സമൂഹത്തിന്റെ വിചാരണ. ആദ്യത്തെ രണ്ടും കഴിഞ്ഞു. മൂന്നാമത്തേത് ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.( പുഞ്ചിരിക്കുന്നു)

അവതാരകൻ:--- നമുക്ക് വിഷയത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കാം. പിൽക്കാലത്ത് എപ്പോഴെങ്കിലും, സ്വന്തം ജീവിതത്തെ നശിപ്പിച്ച വ്യക്തിയെ  പിന്നെയും  കാണണമെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? രേണു. 

സ്ത്രീ:--- ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് പരോൾ കിട്ടി എന്നെങ്ങനെയോ അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആധിയായി. ഞങ്ങളോട് പകവീട്ടുമോ എന്ന് ഭയന്നു. ഒന്നുമുണ്ടായില്ല. പിന്നെ ഞാൻ പിന്നിട്ട ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തെ എപ്പോഴെങ്കിലുമൊരിക്കൽ കാണണമെന്നാഗ്രഹിച്ചു. അതിനൊരു കാരണം കൂടിയുണ്ട്. വിചാരണ നടക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മ രണ്ട് തവണ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നു. ഞങ്ങളോട് പൊറുക്കണമെന്നും മകനൊരു പാവമാണെന്നും പറഞ്ഞു. മൂന്നാമത് വന്നപ്പോൾ അച്ഛൻ വീട്ടിലേക്ക് കടക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല. പിൽക്കാലത്ത് ജയിലിൽ വച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അമ്മ വന്നിരുന്ന കാര്യം അദ്ദേഹമറിഞ്ഞത്. വളരെ ദുഃഖിതനായി കാണപ്പെട്ടു അപ്പോൾ അദ്ദേഹം. ജയിലിൽ വച്ച് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആളെ മനസ്സിലായില്ല. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന് എന്നെ മനസ്സിലായി. കണ്ടയുടനെ കൈകൂപ്പി. സുഖമാണോ എന്നന്വേഷിച്ചു. അപ്പോഴും മാപ്പ് പറഞ്ഞു. പിന്നെ വാർഡന്റെ സമ്മതത്തോടെ എനിക്കൊരു പുസ്തകം തന്നു. 

അവതാരകൻ:--- ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, ആ ദിവസമല്ലാതെ മനസ്സിൽ തട്ടിയ എന്തെങ്കിലും സംഭവമോ സന്ദർഭമോ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ?

സ്ത്രീ:--- പിന്നെയെപ്പോഴൊക്കെയോ മനസ്സിനെ വിഷമിപ്പിച്ച സന്ദർഭമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. വിധികഴിഞ്ഞ് കോടതിയുടെ വരാന്തയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ, പോലീസ്കാർ അദ്ദേഹത്തെ വിലങ്ങുവച്ച് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തുകൂടെ കൊണ്ടുപോയി. എന്റെകൂടെ അച്ഛനും അമ്മയും ബന്ധുക്കളുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ 'സോറി' എന്ന് രണ്ട് പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞു. എനിക്കാകെ അങ്കലാപ്പായി. എന്ത് പറയണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു. എന്റെ കൈയ്യിലിരുന്ന വാട്ടർ ബോട്ടിലിൽ നോക്കി അദ്ദേഹം കുടിനീരിറക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ദാഹിക്കുന്നു കുറച്ചു വെള്ളം തരാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അച്ഛൻ ബോട്ടിൽ പിടിച്ചുവാങ്ങി വെള്ളം മുഴുവനും പുറത്തേക്ക് ഒഴിച്ചു കളഞ്ഞു. തുടർന്ന് പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തെ വാനിനടുത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി. 

അവതാരകൻ:--- ഇപ്പോഴത്തെ ജീവിതം? ഭാവി പരിപാടികൾ? 

സ്ത്രീ:-- ഇപ്പോൾ സ്വതന്ത്രവും ഉന്മേഷഭരിതവുമായ ഒരു ജീവിതം  നയിക്കുന്നു. അതിൽ സന്തുഷ്ടയാണ് ഞാൻ. സ്വന്തമായി ഒരു കൗൺസിലിംഗ് സെന്റർ നടത്തുന്നുണ്ട്. പ്രക്ഷുബ്ധമായ ഒരു ജീവിതം ഒരിക്കലും ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതൊക്കെ ഒരു നിയോഗമാകാം. എനിക്ക് തോന്നുന്നു ഇപ്പോൾ ഞാൻ കൂടുതൽ സന്തോഷവതിയാണെന്ന്. താലോലിക്കാനൊരു കുഞ്ഞില്ല എന്ന സ്വകാര്യ ദുഃഖമുണ്ടെങ്കിലും. പ്രതീക്ഷകൾ വച്ചുപുലർത്താനും സ്വപ്നങ്ങൾ കാണാനും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യക്തി തന്നെയാണ് ഞാൻ. പിന്നെ മിസ്റ്റർ ഹഫീസ് ഇടക്കിടക്ക് പറയുന്നത് പോലെ ജീവിതം തകർക്കപ്പെട്ട ഒരാളൊന്നുമല്ല കേട്ടോ ഞാൻ.( ചിരിക്കുന്നു) 

അവതാരകൻ:-- ഇനി താങ്കളിലേക്ക് വരാം. ജോർജ്ജ് ക്ലൂനിയെപ്പറ്റി പരാമർശിച്ചു കണ്ടു. സിനിമാ പ്രേമിയാണോ താങ്കൾ?

പ്രതി:--- നല്ല സിനിമകൾ കാണും. ജയിലിലും ഞാൻ അന്തർമുഖനായിരുന്നു. അതിനാൽ കിട്ടുന്ന സമയമെല്ലാം വായനയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചു. 

അവതാരകൻ:--- ഏതോക്കെ പുസ്തകങ്ങളാണ് സാധാരണയായി വായിക്കാറുള്ളത് ? 

പ്രതി:-- കൂടുതലും തത്വശാസ്ത്ര പുസ്തകങ്ങൾ. പിന്നെ ചരിത്രം, ആൻത്രോപോളജി, സാഹിത്യം എന്നിവ. അരിസ്റ്റോട്ടിൽ, പ്ലാറ്റോ, ഹെഗൽ തുടങ്ങിയവരുടെയെല്ലാം തത്വചിന്തകളടങ്ങുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ ഞാൻ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ  വോൾട്ടയർ, ഫ്രേസർ തുടങ്ങിയവരുടെ കൃതികൾ.. അതിജീവനങ്ങളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ ഞാൻ ഏറെയിഷ്ടപ്പെടുന്നു. ബുക്കർ.ടി. വാഷിംഗ്ടണിന്റെ ' അപ് ഫ്രം സ്ലേവറി' നിരവധി തവണ വായിച്ചു. സാഹിത്യത്തിൽ തോമസ് ഹാർഡിയും ഗോർക്കിയുമാണ് ഇഷ്ടമുള്ള എഴുത്തുകാർ. ഗോർക്കിയുടെ നോവലിന് പ്രൊഫസ്സർ ബോറീസ് ബ്യാലിക് എഴുതിയ അവതാരികയിലെ " പുതുജീവൻ നേടിയ ആത്മാവിനെ കൊല്ലാൻ സാദ്ധ്യമല്ല" എന്നവരി എന്റെ മേശപ്പുറത്ത് ഞാൻ കുറിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്.

അവതാരകൻ:--- വത്സ്യയാന മഹർഷിയുടെ കൃതി വായിച്ചിട്ടുണ്ടോ? തമാശയ്ക്ക് ചോദിച്ചതാണ് കേട്ടോ?( ചിരിക്കുന്നു)

പ്രതി:--- ( പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) ഇല്ല. 

അവതാരകൻ:--- ഇപ്പോഴത്തെ ജീവിതം? പൂർവ്വകാല ജീവിതം വർത്തമാനകാലത്തെ ബാധിക്കുന്നുണ്ടോ?

പ്രതി:--- നേരത്തെ പറഞ്ഞതു പോലെയുള്ള സമൂഹ വിചാരണകൾ ഇപ്പോഴും നടക്കുന്നുണ്ട്. പലരും ജോലി നിഷേധിച്ചു  ഇപ്പോൾ പഴയ ഒരു സുഹൃത്തിന് വേണ്ടി പ്രൂഫ് റീഡറാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓഫീസ് മുറിയുടെ ഒരു വശത്തുതന്നെയാണ് ഞാൻ താമസിക്കുന്നത്. മേശ, കസേര, പായ, സ്റ്റൗ, ഏതാനും പാത്രങ്ങൾ, രണ്ട് ജോഡി വസ്ത്രങ്ങൾ പിന്നെ കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങൾ. ഇത്രയുമാണ് എന്റെ സമ്പാദ്യം( പുഞ്ചിരിക്കുന്നു) 

അവതാരകൻ:--- ബന്ധുക്കൾ, ചേട്ടൻ ഇവരുമായിട്ടൊന്നും അടുപ്പമില്ലേ? 

പ്രതി:--- ഇല്ല. 

അവതാരകൻ:--- കുടുംബസ്വത്തിൽ ഓഹരിയൊന്നും ലഭിക്കുകയുണ്ടായില്ലേ? 

പ്രതി:--- ഇല്ല. ഞാൻ പിന്നെ ചോദിച്ചിട്ടുമില്ല. 

അവതാരകൻ:--- കല്യാണം, കുടുംബം തുടങ്ങിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ?

പ്രതി:--- ( പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) ഇല്ല. ഇനി അതിനൊന്നും കഴിയില്ല. കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് കുടുംബജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ അതസ്തമിച്ചു. ഇപ്പോൾ, മരിക്കുന്നത് വരെ ജീവിക്കണമെന്നെയുള്ളു. 

അവതാരകൻ:--- താങ്കൾ എപ്പോഴും കടലിനേയും നീലാകാശത്തേയും നോക്കി വെറുതെയിരിക്കുന്നു, പല സ്ഥലങ്ങളിലും നടന്ന് വൃക്ഷതൈകൾ നട്ടു പിടിപ്പിക്കുന്നു എന്നൊക്കെയാണ് ഞങ്ങൾക്കറിയാൻ സാധിച്ചത്. അതിനെപ്പറ്റി പറയാമോ? 

പ്രതി:--- ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞ കാലത്ത് ഞാൻ പ്രകൃതിയെ വല്ലാതെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങി. തെങ്ങുകളുടെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ. ഏകാന്തത എന്നെ മടുപ്പിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും പാരതന്ത്ര്യം എന്നെ വീർപ്പുമുട്ടിച്ചിരുന്നു. അഴികൾ കടന്ന് മാനത്തേക്ക് പോകാൻ ഞാനാഗ്രഹിച്ചു. മരങ്ങളോടെന്നവണ്ണം ഞാൻ സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. പുഴകളും വയലുകളും കടന്ന്, കമുകിൻ തോട്ടങ്ങൾ പിന്നിട്ട്, ജാതി വ്യവസ്ഥകളിൽ നിന്നും സമൂഹത്തിന്റെ തുറിച്ചുനോട്ടങ്ങളിൽ നിന്നുമെല്ലാം ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ ഞാൻ കൊതിച്ചു. 

ഞാനറിയാതെതന്നെ  ആകാശത്തേയും കടലിനേയും നോക്കിയിരിക്കുന്ന സ്വഭാവം എന്നിൽ രൂഢമൂലമായി. പ്രകൃതിയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരുപാട് ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്ന് ബോധ്യമായ നാൾ മുതൽ ഞാൻ വൃക്ഷതൈകൾ നടുന്നു. ദിവസം ഒരു തൈയെങ്കിലും നടാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. 

അവതാരകൻ:--- ഡെൻമാർക്ക് ബേസ്ഡ് ആയ ' പുതിയ ലോകം പുതിയ ഭൂമി' എന്ന കാംപെയിന്റെ ഭാഗമാണ് താങ്കളിപ്പോൾ എന്നറിഞ്ഞു. അതിനെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാമോ? 

പ്രതി:---- ജയിലിൽ കഴിയുന്ന കാലത്ത് ജർമനിയിൽ നിന്ന് റെയിസ് മത്തിയാസ് എന്നൊരു ഗവേഷണ വിദ്യാർത്ഥി എന്നെ സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ജയിൽപുള്ളികളുടെ പ്രശ്നങ്ങളെ കുറിച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്ന അവരുടെ കുടുംബങ്ങളെ കുറിച്ചുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീസിസ്. ഒരു നല്ല പ്രകൃതി സ്നേഹിയായ അദ്ദേഹം മുഖാന്തരമാണ് ' പുതിയ ലോകം പുതിയ ഭൂമി' എന്ന കൂട്ടായ്മയിലേക്കെത്തിയത്. അവർ സ്ത്രീ ശാക്തീകരണ പരിപാടികളും നടത്തുന്നു. ഒരിക്കൽ അത്തരത്തിലുള്ള ക്യാംപിൽ വച്ച് ചില സ്ത്രീകൾ എന്നെ ആക്ഷേപിച്ച് തിരിച്ചയച്ചു.( പുഞ്ചിരിക്കുന്നു) 

 അവതാരകൻ:-- കാംപെയിന്റെ ഭാഗമായി താങ്കൾ ഇന്ത്യ വിടുകയാണെന്ന് കേട്ടു. ഇന്ത്യയോട് വെറുപ്പാണോ?

പ്രതി:--- ഒരിക്കലുമില്ല. രാഷ്ട്രത്തെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നു. പലപ്പോഴും ഞാൻ അധിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ജാതി വ്യവസ്ഥകളും തരം തിരിവുമെല്ലാം വീർപ്പുമുട്ടിക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ തോന്നും ദേശ സ്നേഹിയേക്കാളും മനുഷ്യസ്നേഹിയാകണമെന്ന്. ഈ ദേശത്തിനും നാട്ടാചാരങ്ങൾക്കും വേണ്ടി എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാ എന്നു തോന്നുന്നു. ലോകമേ തറവാട് എന്നരീതിയിൽ, മനുഷ്യനു വേണ്ടി ഏറെ ചെയ്യാനും കഴിയും. ലോകത്താകമാനം നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പച്ചപ്പിന് വേണ്ടിയും. 

അവതാരകൻ:--- വാദിക്ക് പ്രതിയോടും പ്രതിക്ക് വാദിയോടും എന്താണ് പറയാനുള്ളത്?

സ്ത്രീ:---( പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) എനിക്കദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ഏറെ പഠിക്കാനുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. 

പ്രതി:-- സന്തോഷത്തോടെയും സമാധാനത്തോടെയും ആരോഗ്യത്തോടെയും ദീർഘകാലം ജീവിക്കുക. അതിനായി പ്രാർത്ഥിക്കാം. കൂടുതലായൊന്നും പറയാനില്ല ( പുഞ്ചിരിക്കുന്നു) 

അവതാരകൻ:--- ഒരു കുസൃതി ചോദ്യത്തോടെ തന്നെ നമുക്കീ പരിപാടി അവസാനിപ്പിക്കാമെന്ന് തോന്നുന്നു. തികച്ചും കുസൃതിയല്ല കേട്ടോ( ചിരിക്കുന്നു) രണ്ട് പേരോടുമായിട്ട് ചോദിക്കാം. ഭാവിയിൽ ജീവിതനൗക ഒരുമിച്ച് തുഴയാം എന്നു തോന്നുന്നുണ്ടോ?

സ്ത്രീ:--- ( ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) യാദൃശ്ചിമായൊരു ചോദ്യമായിപ്പോയി. അതിനെകുറിച്ച് പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറയാൻ കഴിയില്ല. ഉണ്ടെന്നും ഇല്ലെന്നും. വ്യക്തിപരമാണത്. 

പ്രതി:--- അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല. രേണു വീണ്ടും കുടുംബജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുന്നത് കാണാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.( പുഞ്ചിരിക്കുന്നു)

അവതാരകൻ:--- നമ്മുടെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് ഇവിടെയെത്തി ഈ പരിപാടിയെ സമ്പൂർണ്ണ വിജയമാക്കി തീർത്തതിന് രണ്ടു പേരോടും ഗ്ലോബൽ നെറ്റ് നന്ദി പറയുന്നു. രണ്ട് പേരും അവരവരുടെ കർമ്മപഥങ്ങളിൽ ശോഭിക്കട്ടെ. ഹായ് ഫ്രണ്ട്സ് നിങ്ങൾ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് വാദിയും പ്രതിയും. വീണ്ടും കാണാം... ധർമ്മ അധർമ്മങ്ങളുടെ രണഭൂമിയിൽ വച്ച്... ഒരിടവേളക്ക് ശേഷം...

*      *        *         *        *

സ്ത്രീയും പ്രതിയും അവതാരകനും വൃദ്ധനും( സ്ത്രീയുടെ പിതാവ്) ചേർന്ന് ചാനൽ ഓഫീസിന്റ അങ്കണത്തിൽ വൃക്ഷതൈ നട്ടു. അതിനുചുറ്റും കൈ കോർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു:

" പുതിയ ലോകം പുതിയ ഭൂമി!" 

" താങ്കളെ എവിടെയെങ്കിലും ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യണോ?" വൃദ്ധൻ ചോദിച്ചു.

" വേണ്ട സാർ. താങ്ക്സ്. ഞാൻ കടൽക്കരയിലേക്ക് പോവുകയാണ്. ദൈവം എല്ലാവരെയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ" പ്രതി പറഞ്ഞു.

മുടന്തുള്ള കാലുകൾ കൊണ്ട് അയാൾ മെല്ലെ ദൂരേക്ക് നടന്നകലുന്നത് മൂവരും നോക്കി നിന്നു.

സെറ - ഒരു ഭ്രാന്തി പെണ്‍കുട്ടി

സെറ - ഒരു ഭ്രാന്തി പെണ്‍കുട്ടി

തങ്കം

തങ്കം